Η προστασία των εξωτερικών καλωδίων από τις καιρικές συνθήκες απαιτεί τη σωστή επιλογή και τοποθέτηση καναλιών κάλυψης. Η κατανόηση της θερμικής διαστολής, της υπεριώδους ακτινοβολίας και της διαχείρισης της υγρασίας εξασφαλίζει τη μακροζωία της εγκατάστασης χωρίς κινδύνους.
Επιλογή υλικού: Η χημεία ενάντια στην υπεριώδη ακτινοβολία
Τα κοινά κανάλια καλωδίων εσωτερικού χώρου κατασκευάζονται συνήθως από απλό PVC, το οποίο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην ηλιακή ακτινοβολία. Όταν το PVC εκτίθεται στις υπεριώδεις ακτίνες (UV), οι πολυμερείς αλυσίδες του διασπώνται. Αυτή η φωτοχημική αντίδραση προκαλεί αποχρωματισμό, απώλεια της ελαστικότητας και τελικά τη θραύση του υλικού. Για εξωτερικές εφαρμογές, είναι απαραίτητη η χρήση καναλιών από σταθεροποιημένο PVC (UV-stabilized) ή ειδικό πολυανθρακικό πλαστικό (polycarbonate), τα οποία περιέχουν πρόσθετα που απορροφούν ή αντανακλούν την υπεριώδη ακτινοβολία.
Εκτός από την ηλιακή ακτινοβολία, οι θερμοκρασιακές διακυμάνσεις προκαλούν το φαινόμενο της θερμικής διαστολής και συστολής. Τα πλαστικά κανάλια μπορούν να αλλάξουν σε μήκος αρκετά χιλιοστά μεταξύ χειμώνα και καλοκαιριού. Για να αποφευχθεί η παραμόρφωση ή το ξεκλείδωμα των καπακιών, πρέπει να αφήνεται ένα μικρό διάκενο (αρμός διαστολής) της τάξης των 2-3 χιλιοστών στα σημεία ένωσης των καναλιών και να αποφεύγεται το υπερβολικό σφίξιμο των βιδών στήριξης, επιτρέποντας στο υλικό να 'αναπνέει' μηχανικά.
Διαχείριση υγρασίας και το φαινόμενο της συμπύκνωσης
Μια συχνή παρανόηση είναι ότι ένα εξωτερικό κανάλι πρέπει να είναι ερμητικά σφραγισμένο. Στην πραγματικότητα, η απόλυτη στεγανότητα είναι σχεδόν αδύνατη και συχνά παγιδεύει την υγρασία. Λόγω των μεταβολών της θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, ο αέρας στο εσωτερικό του καναλιού ψύχεται, προκαλώντας τη συμπύκνωση των υδρατμών στα εσωτερικά τοιχώματα. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να οδηγήσει σε συγκέντρωση στάσιμου νερού, το οποίο επιταχύνει τη φθορά των μονώσεων.
Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, εφαρμόζονται οι εξής κανόνες φυσικής και σχεδιασμού:
- Οπές αποστράγγισης: Ανοίξτε μικρές οπές διαμέτρου 2-3 χιλιοστών στο κάτω μέρος του καναλιού, στα χαμηλότερα σημεία της διαδρομής, ώστε να επιτρέπεται η διαφυγή του συμπυκνώματος.
- Βρόχοι στάλαξης (drip loops): Στο σημείο όπου τα καλώδια εξέρχονται από το κανάλι για να εισέλθουν στον τοίχο, δημιουργήστε μια προς τα κάτω καμπύλη (βρόχο). Η βαρύτητα θα αναγκάσει το νερό της βροχής να κυλήσει και να στάξει στο έδαφος, αντί να ακολουθήσει την τροχιά του καλωδίου προς το εσωτερικό του κτιρίου.
- Σωστή κατεύθυνση τοποθέτησης: Κατά την οριζόντια τοποθέτηση, δώστε μια ελάχιστη κλίση 1% προς την κατεύθυνση αποστράγγισης για να διευκολύνετε τη ροή του νερού.
Μηχανική σταθερότητα και μέθοδοι στερέωσης
Η εξωτερική τοιχοποιία παρουσιάζει ιδιαιτερότητες ανάλογα με το υλικό της (σοβάς, τούβλο, σκυρόδεμα ή θερμοπρόσοψη). Η στερέωση του καναλιού πρέπει να γίνεται με κατάλληλα βύσματα και βίδες που αντέχουν στη διάβρωση (ανοξείδωτος χάλυβας ή γαλβανισμένες βίδες). Σε συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης (κέλυφος), η χρήση κοινών βυσμάτων μπορεί να καταστρέψει τη μόνωση και να δημιουργήσει θερμογέφυρες. Σε αυτή την περίπτωση, απαιτούνται ειδικά βύσματα θερμοπρόσοψης που αγκυρώνουν στο μονωτικό υλικό χωρίς να εισχωρούν στο φέροντα οργανισμό, ή ειδικές κόλλες πολυουρεθάνης εξωτερικής χρήσης.
Η απόσταση μεταξύ των σημείων στερέωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 40-50 εκατοστά. Εάν οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες, το κανάλι θα παρουσιάσει κάμψη υπό το βάρος των καλωδίων ή λόγω των ριπών του ανέμου, με αποτέλεσμα να χαλαρώσει το καπάκι προστασίας και να εκτεθούν τα καλώδια.
Οργάνωση και χωρητικότητα στο εσωτερικό του καναλιού
Ένα ακόμη κρίσιμο σημείο είναι ο συντελεστής πλήρωσης του καναλιού. Ο ελεύθερος χώρος μέσα στο κανάλι δεν χρησιμεύει μόνο για την εύκολη τοποθέτηση, αλλά και για τη θερμική διαχείριση. Ακόμη και τα καλώδια χαμηλής τάσης ή μεταφοράς δεδομένων παράγουν ελάχιστη θερμότητα κατά τη λειτουργία τους. Εάν το κανάλι είναι υπερβολικά γεμάτο, η θερμότητα δεν μπορεί να διαχυθεί, αυξάνοντας τη θερμοκρασία στο εσωτερικό.
Ο γενικός κανόνας ασφαλείας υπαγορεύει ότι τα καλώδια δεν πρέπει να καταλαμβάνουν περισσότερο από το 40% της διατομής του καναλιού. Ο υπόλοιπος 60% ελεύθερος χώρος εξασφαλίζει επαρκή κυκλοφορία του αέρα και διευκολύνει τυχόν μελλοντικές προσθήκες ή συντηρήσεις. Επιπλέον, αποφεύγετε να πιέζετε ή να λυγίζετε υπερβολικά τα καλώδια στις γωνίες, καθώς η υπερβολική κάμψη μπορεί να καταστρέψει τη θωράκιση ή τους εσωτερικούς αγωγούς.
